Abdullah Harmancı: “Gönlümüz, kanaat etmeye karar verdiğinde bizden mutlusu olmuyor.”


Abdullah Bey merhaba, gönlünüz nasıl, afiyettesiniz inşallah?

Teşekkür ederim. Gönlümüz, kanaat etmeye karar verdiğinde bizden mutlusu olmuyor. Gönlümüz tamahkâr bir sese boyun eğdiğinde en mutsuzu biziz.  


Neden yazıyorsunuz?
Başka bir şey elimden gelmiyor.


Nasıl yazıyorsunuz?
Benimki tamamen ruhun parlaması şeklinde tezahür ediyor. Nadir zamanlarda ve sadece coşkuyla…


Kitap bittikten sonraki o his?
“Ben hiç kitap yazmadım. Yazdıklarım kitap oldu.” diyorum. Çünkü böyle oldu. Hiç kitap yazmadım. Ama öykü bittikten sonraki his iki türlü. Bazen tam bir zafer duygusu ve heyecan. Bazense acaba oldu mu, kuşkusuyla birlikte masadan ayrılış. 


Mutfakta ne var?
Bir yetişkin öyküsü kitabı. İz’den… Bir çocuk öyküsü kitabı. Erdem’den…


Bir kitap?
“Gün Doğarken Bülbül Susar” – ELSA TRIOLET


Bir film?
“Aşk Filmlerinin Unutulmaz Yönetmeni”.


Bir dizi?
“Mesih”


Bir şarkı ya da türkü?
“Dağlar Seni Delik Delik Delerim”… Belkıs Akkale’nin sesinden…

Yorum bırakın

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑