HACER YEĞİN GÜNEŞ Neden büyük ırmaklardan bile heyecanlıydı Karlı bir gece vakti bir dostu uyandırmak İsmet Özel Karlı bir gece vakti… Kelimeler, dışarıda sessizce yağan karın taneleri gibi yere düşüyor; her biri tek başına soğuk, ama yan yana geldiklerinde beyaz bir örtüye dönüşüyor. İsmail Özen’in kaleminde bu kar, yalnızca mevsimin değil, insan ruhunun da iklimini... Okumaya Devam et →
EYYÜP AKYÜZ biz eskiden boş defterler miydik ki durmadan üstümüzü çizdileryalnız istasyonlar mı satıyor vefayı mutombomadem devrimcisin, durmagideni de devir, kalanı daönce meslek soruyor genç kızlarsorular, sorular, sorulargeldik diyor sonra aniden bir ses ve mahşeruzunca susarsak kavuşmak kaç saat çekerbak, kimi arasak kendiyle meşgularadığım herkes eski bir iyiliği bozdurmak için sıra bekliyorbir soru kaç cevapla... Okumaya Devam et →
AZİZ KAĞAN GÜNEŞ İbrahim Tenekeci’ye Biliyorsan söyle İbrahim AbiVefanın ömürden çıkası mı var?Gönlümüzden düşüp dururlar bir birHasedin dostluğu yıkası mı var?Korudum, gözettim, sevdim cânânıBir tek küffar ile verdim kavgamıKemgözün verdiği yağlı urganıFeleğin boynuma takası mı var?Daim yabancısı gamsız uykununEsiridir nice dipsiz korkununToprağına sabır eken Mecnun’unLeyla’dan bir lahza bıkası mı var?Umudun üstüne kibir dökeninYabancısı dinin, âdet,... Okumaya Devam et →
Biz ve Ötesi 